Według spisu ludności spośród 2001 Zakarpacie zamieszkuje 1,258 mln mieszkańców, należących do 76 narodowości:
W miastach mieszka ledwo 37% ludności – bynajmniej ze wszystkich obwodów Ukrainy (z reguły proporcje są odwrotne). Największe miasta obwodu to Użhorod – 117 tys. mieszkańców i Mukaczewo – 82 tys. mieszkańców. W skali całej Ukrainy nawet stołeczny zakarpacki Użhorod jest miastem jak już średniej wielkości. w stosunku do innych obwodów Ukrainy obwód zakarpacki ma niewielką liczbę bezwzględną ludności i – spośród powodu małej powierzchni – względnie wyższą od czasu przeciętnej gęstość zaludnienia (98 osób na km²).
Ludność Zakarpacia jest rozmieszczona nadzwyczaj nierównomiernie. Tereny górskie, stanowiące nie wolno powierzchni obwodu, są bezludne azaliż nadzwyczaj okazjonalnie zaludnione przez pasterzy i robotników leśnych. Wsie są liczne, jednak skupiają się zaledwie w dolinach rzek. W górach nie ma w zamian – nawet siedziby powiatów to "osiedla typu miejskiego", to znaczy większe wsie. ludzie Zakarpacia skupia się na terenach Niziny Zakarpackiej i niskiego pogórza, które spośród kolei są gęsto zaludnione i skupiają wszystkie miasta regionu.
Zakarpacie, w szczególności w swej części południowej, stanowi region przemieszany narodowościowo, co jest dziedzictwem jego bogatej historii. zasadniczy pierwiastek narodowościowy regionu stanowią Słowianie, który zasiedlili te tereny w okresie od czasu V do IX wieku. Słowianie zasymilowali zarówno poprzednich mieszkańców regionu – plemiona dackie, jak i plemiona wołoskie, które napłynęły na Zakarpacie w ramach późniejszej kolonizacji wołoskiej. Nie ulega wątpliwości, iż Słowianie ci należą do wschodniej gałęzi rodziny słowiańskiej, wszak ich dokładna przynależność etniczna bywa podawana w wątpliwość. za czasów węgierskich i czechosłowackich określano ich jako Rusinów i uważano za nacja inny od czasu Ukraińców, przynajmniej blisko spośród nimi spokrewniony. W początku XX wieku sprawa przynależności narodowościowej nabrała wymiaru politycznego ze względu spośród walką orientacji narodowo-politycznych wśród Rusinów. w dzisiejszych czasach oficjalnie na Ukrainie uważa się Rusinów Zakarpackich nie za inny naród, lecz ledwo za jedną spośród grup etnicznych wewnątrz narodu ukraińskiego. Tendencji separatystycznych wśród tego ludu nie ma, przynajmniej świadomość odrębności, wynikająca przeważnie spośród odmiennej historii, jest wciąż silna. świt regionu zamieszkuje inna ukraińska grupa etniczna – Hucułowie.
Jednakże nieledwie piątą odsetek ludności regionu stanowią inne narodowości, przy czym, co jest na rzecz Ukrainy raczej nietypowe, nie są to Rosjanie ani Polacy. Węgrzy zamieszkują pas ziem Zakarpacia styczny do granicy ukraińsko-węgierskiej, przy czym im bliżej tej granicy, tym spośród większym natężeniem jednolite staje się ich osadnictwo. Kolejną mniejszością o autochtonicznym charakterze są Rumuni, zamieszkujący szóstka wsi powyżej górną Cisą na południe od czasu Rachowa. Typowa na rzecz Kotliny Panońskiej, tudzież nietypowa na rzecz Ukrainy jest względnie liczna mniejszość cygańska.
Rosjanie i Białorusini są na Zakarpaciu ludnością napływową, osiedloną w czasach ZSRR. podobnie w czasach władzy czechosłowackiej w regionie osiedlili się nieliczni Czesi i Słowacy, którzy nieledwie wszyscy wyemigrowali w latach 1938-1945.
Wielcy nieobecni Zakarpacia to współcześnie Żydzi i Niemcy. ludzie żydowska, stanowiąca spory odsetki mieszkańców w zamian i będąca nadzwyczaj charakterystyczną częścią kultury Zakarpacia, została wymordowana w końcowym okresie II wojny światowej. spośród kolei Niemcy opuścili region w ucieczce przedtem nacierającą Armią Czerwoną w 1944 i w 1945. Osadnictwo niemieckie wywodziło się w dalszym ciągu ze średniowiecza, spośród działalności lokacyjnej królów węgierskich, jak podobnie spośród późniejszych nadań habsburskich. Niemcy zakarpaccy wywodzili się przeważnie spośród Saksonii. kraj zawdzięcza im wzniesienie gospodarki na wyższy poziom – wprowadzenie m.in. hutnictwa i winiarstwa.
Pod wobec wyznaniowym dominuje na Zakarpaciu Ukraińska Prawosławna świątynia prawosławny Patriarchatu Moskiewskiego (483 parochie w 1998). zupełnie nieobecne są Ukraińska Prawosławna świątynia prawosławny Patriarchatu Kijowskiego i Ukraińska Autokefaliczna świątynia prawosławny Prawosławna. 266 parochii liczyła w 1998 rusińska świątynia prawosławny greckokatolicka (diecezja mukaczewska sui iuris spośród siedzibą w Użhorodzie, administrator apostolski bp Milan Šašik, bp emeritus Ivan Semedi) – odrębna od czasu czysto ukraińskiej cerkwi na godzina dwunasta od czasu Karpat, powstała w toku unii użhorodzkiej, unii mukaczewskiej i unii marmaroskiej. Działają w tej okolicy wreszcie świątynia rzymskokatolicki (od 27 marca 2002 diecezja mukaczewska, bp Antal Majnek OFM, 77 parafii w 1998) i świątynia kalwiński (diecezje Wynohradiw, Berehowe i Użhorod, 97 zborów), skupiające przeważnie Węgrów.