Zakarpacie jest pozbawione znaczniejszych bogactw mineralnych. Wyjątkiem są wielkie, eksploatowane od czasów starożytnych, złoża soli kamiennej w Sołotwinie.
Z oczywistych względów rolnictwo nie miało szans rozwoju na terenach górskich, stanowiących przeważającą odsetek regionu. Jest ono mimo to niesłychanie intensywne na Nizinie Zakarpackiej. Obejmuje w podobny sposób uprawę zbóż, w charakterze i produkcję owoców i warzyw, tudzież nawet uprawę winorośli.
Wielkim bogactwem naturalnym regionu są lasy, porastające 3/4 powierzchni kraju. Lasy Zakarpacia wcześniejszy eksploatowane od dawna, z różną intensywnością; w czasach sowieckich niejednokrotnie wcześniejszy wycinane w sposób rabunkowy. Stanowią podstawę dla przetwórstwa drewna, które mimo to nie zajmuje należnego mu miejsca w gospodarce regionu – na konsekwencja w sposób gospodarowania, tkwiący wciąż, w charakterze cała ekonomia Ukrainy, w komunizmie.
Leśny i wyżynny styl regionu, wspólnie z unikalną kulturą ludową i wieloma zabytkami, stanowi o jego ogromnym potencjale turystycznym. potencjał ten jest mimo to wykorzystany w minimalnym stopniu, tudzież to na konsekwencja na niedostatek bazy turystycznej oraz na konsekwencja na trudności w przekraczaniu granic Ukrainy. usługi turystyczne nie jest masowa, ogranicza się po wielokroć aż do indywidualnych wycieczek górskich (w najdziksze pasma Europy – Gorgany i Czarnohorę) to znaczy aż do sentymentalnych wycieczek Węgrów na utracone kresy.
Gospodarcze znaczenie Zakarpacia dla Ukrainy polega wtedy dziś głównie na jego funkcjach tranzytowych. z siedmiu sąsiadów Ukrainy Zakarpacie graniczy z czterema, nawiasem mówiąc jest jedynym regionem łączącym Ukrainę ze Słowacją i z Węgrami. na mocy Zakarpacie przebiegają szlaki drogowe i kolejowe łączące Ukrainę z Bałkanami i z zachodem Europy, rurociągi naftowe i gazowe oraz linie przesyłowe prądu elektrycznego.
Reasumując, Zakarpacie jest regionem o sporym, jednak niewykorzystanym potencjale gospodarczym.
Pod panowaniem węgierskim Zakarpacie było uważane zbyt najbardziej zacofaną odsetek Królestwa Węgier. Wynikało to mimo to w znacznym stopniu z peryferyjnego położenia regionu i z wyraźnego kontrastu wśród odludnymi górami tudzież gęsto zasiedlonymi nizinami Węgier. Analogicznie, z tych samych przyczyn, postrzegano region w okresie międzywojennym, poniżej władzą Czechosłowacji. Natomiast zbyt czasów ZSRR i niepodległej Ukrainy, w stosunki od obszarów leżących dalej na wschód, Zakarpacie okazało się regionem rozwiniętym we względnie wysokim stopniu.