Zakarpacie leży wewnątrz północno-wschodniego odcinka wielkiego łuku Karpat – na południowych stokach Wschodnich Beskidów. Na północy granicę regionu wytyczają główne (wododziałowe) grzbiety Bieszczadów Wschodnich, Gorgan i Czarnohory (z najwyższym szczytem kraju – Howerlą, 2061 m n.p.m.). wymiana z ziemiami na północ od momentu Karpat odbywa się od momentu wieków na mocy przełęcze: Beskid, Użocką, Werecką, Wołowiecką, Wyszkowską, Jabłonicką. Na godzina dwunasta od momentu głównego grzbietu leży jednoczesny aż do niego sekwencja Beskidów Połonińskich z pasmami Połoniny Równej, Połoniny Borżawy, Połoniny Krasnej i Świdowca. Na godzina dwunasta od momentu głównego fliszowego łańcucha Karpat na terenie Zakarpacia leżą wulkaniczne pasma Makowicy, Bużory i Tupego należące aż do Łańcucha Wyhorlacko-Gutyńskiego Wewnętrznych Karpat Wschodnich. w najwyższym stopniu wysuniętymi na godzina dwunasta częściami Zakarpacia są zachodnia część Kotliny Marmaroskiej i kotlina Zakarpacka – północno-wschodni odpad Wielkiej Niziny Węgierskiej. za południową granicę Zakarpacia przyjmuje się dolinę Cisy, na zachodzie granicę stanowi niecka Użu. górska teren zajmują wokół 80% powierzchni kraju, niziny wokół 20%.
Zakarpacie zupełnie wypada aż do zlewni Cisy. Cisa bierze początek w Czarnohorze i Świdowcu, po czym przepływa równoleżnikowo południowym skrajem regionu, zbierając liczne drobne dopływy, spływające południkowo z głównego grzbietu Karpat: Tereswę, Tereblę, Rikę i Borżawę. aż do zlewni Cisy należą również Latorica i Uż, odwadniające zachodnią część kraju, które aliści wpadają aż do Cisy wprzódy poza granicami Zakarpacia. Rzeki Zakarpacia mają w większości styl górski. zaledwie na Nizinie Zakarpackiej istnieje typowo nizinny system rzeczny, w znacznej części sztucznie rozbudowany w ciągu XIX-wiecznych melioracji; wcześniej dużą część Niziny zajmowały bagna. Jezior jest niewiele, przeważnie są owo małe jeziorka górskie – polodowcowe, morenowe czy również wulkaniczne. Największym jeziorem jest Synewyr – 7 hektarów powierzchni, 27 m głębokości. względnie liczne są wodospady.
Klimat Zakarpacia jest umiarkowany, ciepły, przejściowy. Spotykają się tu cechy kontynentalnego, suchego klimatu Kotliny Panońskiej i wilgotniejszego, chłodniejszego klimatu Europy na północ od momentu Karpat. przeciętna wartość opadów rośnie z zachodu na wschód, od momentu 600 mm aż do 1100 mm rocznie.
W górskiej części Zakarpacia przeważają chwiejnie wykształcone gleby górskie. część nizinną pokrywają bardzo urodzajne gleby aluwialne naniesione z gór na mocy Cisę i jej dopływy.
Naturalną formacją roślinną regionu są lasy: w wyższych partiach gór iglaste, głównie świerkowe, na nizinach – liściaste, głównie bukowe i dębowe. aż do obecnie lasy pokrywają prawie nieuszkodzony rozciągłość górski Zakarpacia – wokół trzech czwartych powierzchni kraju. Szczytowe partie najwyższych gór zajmują połoniny.